फरक

एक नशीबवान दगड
रस्त्यात आडवा पडून
शेन्दराने माखुन सुखेनैव जगायचा
आणि माझ्यासारखा तू उगीचच
गफलत करून घ्यायचा
दगडात अन देवात
का कुणास ठाऊक ?
अजूनही तुला फरक कळलेला नाही
देवा - दगडाचा…?
ऐक पुन्हा सांगतो,
'दगड देव नसतात
देव दगडाचेच असतात !'

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

मनाची सुधारीत आवृत्ती

सुरुंग वाटेत पेरून रोज घरी परततो संकटाची पावलेही जड असतात…, ऐकल्यापासून घर कधीतरी छावणी, कधी शत्रूही सोबत राहतात. सुखा दुःखाची चढाई एकमेकावर केव्हाही शांतीचा आग्रह धरत, माझाच बळी देत मी दोघांचंही अस्तित्व नाकारतो…, कारणमीमांसा करतो तर हजारो वर्षांपूर्वीचं कुणाचं हास्य कानी पडतं…! माझंच सारं जीणं नादुरुस्त असेलसं समजून घराबाहेर पडलं तर 'संध्याकाळी लवकर घरी याल' म्हणत, माझ्या सावलीत आणि एक स्त्री देह वावरतो परिस्थितीची सदैव जाण करून देत ती मोकळं करते मला… तिचाही संसार ती माझ्यातच पाहते! चेहेऱ्याच्या सर्व स्नायुंना आनंद विकाराचा झटका देत माझं खोटं हास्य तिच्या गळी उतरवत, पाय उतार होतो… 'दिलको बेहेलाने के लिये' वगैरे वगैरे आठवत गालिब सारखे दोन - चार जणं प्रवासात सोबत करतात. अवैध संपत्ती जप्त करतात अगदी तसंच या प्रश्नांचही होऊ शकते का? हा क्रांतिकारी विचार लोकसभेत शुन्य प्रश्नोत्तर काळात चर्चिला जाऊ शकतो का? इतकं मन काव्यात्मक होऊन जाते… अर्थात ३६ रुपयांत गरिबी संपवता येऊ शकते हाही आधार असतो त्या विचारला. कुत्र्याने अंग झटकाव तसं स्वप्नही झटकते मला ...
Read more

रहस्य

तु   कितीही   विचार मी   नाही   सांगणार … बदलून   पहा   विषय आणि   हे   पण   पहा मी   हाती   लागतो   का  ? निळ्याशार   समुद्राचं पाणी   नव्हतं   निळं दोन   शब्दांच्या   अंतरात पसरला   होता   सूर्य घेऊन   अंतराळातले   रहस्य … नसतं   कुठेच आणि   असते   बरंच हो   अन्   नाहीचं गणित   नसतेच   जुळत माझ्या   मनीचं   मी   पेरतो   मनी तु   जातेस   अडकत हे   हवंय   मला कुठेतरी   आहेस   तु हे   हवंय   मला …
Read more

नोंद

वेळ   होता   म्हणून   थांबलो   जरा   तर थांबलास   म्हणत   वेळ   निघून   गेली जर तर   ची   दुनियादारी नव्हतीच   मुळी मन   दुभंगलंय … सारंच   हवंस   झालंय आहे … तरी   सुटून   जातंय   काही तुला   आनंद माझ्यापेक्षा   जास्त तुझ्याकडे   असण्याचा पण   माझ्या   नावातला   आनंद अजुन … तुला   कमवता   आला   नाही स्वप्न रोज   पुरून   पुन्हा   ऊकरून   काढ   रात्र चांदण्या   पसरवल्यात त्यावर … समाधी   म्हणून आपण आपलंच आठवत   राहतो आपल्यासाठी आणि   नसतो स्वार्थी … हे   आजही   पटत   नाही जाऊया   कधी … तू   सांग   जसं   जमेल सोबत   आलास तर   प्रेम नाही …, तर   अपघाती   म्रुत्युच्याही होतात   नोंदी .
Read more